Zomer is in 't land....

Zoals een echte Belg betaamt, moet ik toch ook eens uitweiden over het weer. En ja, 't is zover. De fameuze zomer waar iedereen ons voor waarschuwde is begonnen... Overdag zitten we nu aan ca 45 graden. Gelukkig koelt het 's nachts wat af.... tot 30-35 graden....

't Is dus heet... Het is net alsof er permanent een warme haardroger over u waait. Want er is wat wind, maar dus warme wind. En blijkbaar wordt het nog erger, want nu is de vochtigheid nog beperkt tot ca. 35 %. Blijkbaar stijgt het nog tot 70 % en meer. Ben benieuwd voor mijn krullen...

Maar gelukkig is het land er op voorzien. Dus wat betekent dit? Thuis staat de airco 24/7 aan. We proberen de temperatuur niet lager te zetten dan 25 graden om toch het verschil in temperatuur wat in de perken te houden. De airco in de auto heeft een snelstand om de temperatuur af te koelen. Bijna overal is er overdekte parking. Moet je toch buiten parkeren, hebben we al geleerd om een scherm tegen het venster te houden. In Belgie tegen de sneeuw en ijzel, hier tegen de hitte. Uw handen verbranden aan het stuur...  Toen ik mijn auto kocht, boden ze gratis geblindeerde ruiten aan als optie. Ben blij dat ik dat genomen heb. Is toch een verschil...

Het enige dat niet aangepast is, is onze watertank thuis. Staat in de zon...Een koude douche nemen gaat al niet meer. En nu begrijpen we de vorige huurder toen hij zei dat douchen in de zomer hier problematisch kan zijn. We vrezen inderdaad dat het water te warm zal worden om een douche te nemen. Afwachten...

De tomatenstruikjes zijn trouwens verschrompeld en kapot. De mangostruik houdt het nog even vol. Maar het gras in de tuin is nog steeds mooi groen dankzij de tuinman die elke dag sproeit!

We nemen nu ook extra vitamines en mineralen omdat we zoveel zweten en dus mineralen verliezen. De t-shirts worden hier bij de vleet gewassen en de deodorants worden in grootverpakking gekocht.

Peter is overdag dus bijna continu binnen (van airco huis naar airco auto naar airco werk en terug). Emma heeft ook airco overal op school. En ik zit thuis in de airco, ga naar de airco fitness, airco arabische les en airco shopping malls om boodschappen te doen. 't Is wel jammer, maar 't gaat bijna niet anders. 's Avonds komen we dan toch naar buiten op 't terras om een aperitiefje te drinken (bij dus 35 graden).

Het weekend proberen we wel nog buiten te komen. Op het strand is het net nog te doen, maar gisteren zijn we toch ook een parasol gaan kopen om wat schaduw te creeeren. Het water van de zee is ook nog niet te warm. Dit zou nog te doen moeten zijn tot augustus, vertelt men ons.  Mensen zitten dus quasi met strandstoel en al permanent in de zee om af te koelen. Maar als het te warm aan het strand wordt, gaan we Dubai indoor gaan ontdekken. Als het buiten te heet is, is het moment gekomen om eens de skipiste te gaan ontdekken (vreselijk decadent), de cinema, de musea, enz. Er is genoeg te beleven hier, ook indoor.

Maar zelfs moet je binnen blijven, je ziet de zon continu schijnen. En dat is toch echt wel aangenaam. Ik zit nu binnen op de PC dit berichtje te schrijven bij een airco temperatuur van 25 graden, maar kijk naar buiten en zie een schitterende zon, een helblauwe lucht, bloemen in bloei, ... Dat verdwijnt dus niet...Het enige dat ik echt, echt jammer vind, is dat ik niet meer buiten kan lopen. Ik ging 2-3 keer per week om 8 uur 's morgens gaan lopen (nadat ik Emma afgezet heb van school), maar nu is het om 8 uur 's morgens al 35 graden. En dat kan ik niet, in die hitte lopen. Peter probeert het nog af en toe, maar ik vrees dat hij ook zal moeten opgeven. Hij is nu ook ingeschreven in de fitness hier...

Dus zoals jullie blij zijn dat de zomer in 't land is, sluiten wij ons meer en meer op... 't Zal lastig zijn hier in augustus voor de moslims: Ramadan net in de warmste maand. En hier wordt dit streng opgevolgd. Ook wij gaan er de gevolgen van dragen. Wij mogen niet in openbaar eten of drinken. Zelfs geen flesje water drinken in de auto. Benieuwd wat dat gaat geven...

Sprookje uit 1001 nacht....

Sinds gisteren zijn we terug van een 3-daagse short trip. De eerste vakantie voor Peter sinds vorige zomer, dus het mocht wel iets speciaals zijn. Ik had eerst voorgesteld om naar Jordanie te gaan, maar Peter was nogal moe en wou het rustig aan doen.

Tja, Dubai is voor ons het grote avontuur, maar 't is zeker niet paradijs op aarde: Peter moet hier toch heel hard werken, vind ik, in niet altijd dezelfde omstandigheden als in Belgie: veel meer op zichzelf aangewezen, medewerkers die veel minder 'empowered' zijn of mogen zijn, veel (lees: quasi geen) procedures waar men zich kan op baseren maar continu brandjes blussen, enz.

Dus ik op zoek naar een ideale locatie om te ontspannen. En ' k heb het gevonden. Ongelooflijk.... We zijn 3 dagen naar Qasr al Sarab Desert Hotel in de Liwa woestijn in Abu Dhabi geweest (website van het hotel: klik hier). Dit was het mooiste, meest luxueuze hotel dat we ooit gezien hebben in een omgeving om stil van te worden. Nooit gedacht dat de woestijn zo mooi en indrukwekkend kan zijn. Woorden schieten te kort. Hierbij ook een paar foto's, maar het is quasi onmogelijk om de totaliteit van deze woestijnbelevenis op een 'plaatje' te trekken. En die stilte... Niets hoor je in de woestijn. Zo rustgevend...

Het hotel was dus ook top! Een service tot in de details: continu flesjes water (want het was 46 graden!), uw parasol aan het zwembad die continu herschikt wordt in functie van de zon, een fitness met 2 personal trainers ter beschikking en de supermodernste apparatuur, 3 restaurants met eten dat kan evenaren met een toprestaurant, kamers met een terras zo groot als de kamer zelf en met een uniek zicht op de duinen, een kamelen en 4x4 tocht met prachtige kamelen, auto en gidsen... Kortom, een echt sprookje uit 1001 nacht.

Het was kort (2 nachten), maar een unieke belevenis. Hopelijk kan Peter er nu weer tegen tot deze zomer en heeft Emma wat energie voor de examens die op 13 juni beginnen. Want zoals ik aan een ex-collega op facebook al mailde: 't is hier niet alle dagen vakantie, integendeel. Maar op de (beperkte) vrije momenten die we hebben, zien en beleven we hier dingen die we nooit in Belgie zouden meemaken. En daar doen we het voor!

Aankomst in het hotel

Verwelkoming met ijsthee en verse dadels. Overheerlijk!

Zicht vanuit ons kamer naar een ander gedeelte van het hotel

Ons terras: even groot als de kamer!



Het zwembad met zicht op de woestijn




4x4 tocht door de woestijn en toch eens naar boven gelopen...




Prachtige woestijn en zeer gevarieerd qua landschap



Af en toe eens vastzitten hoort er bij....

Zicht van de woestijn vanuit het hotel

Het hotel



Ook Emma voelde zich wel op haar gemak in zo'n poepsjiek hotel




het zwembad (watertemperatuur 29 graden, buitentemperatuur 46 graden)




Kamelentocht





Prachtige zonsondergang



Laatste avond

Vranckx reportage over Dubai: Gammer, glitter en slavernij

Net een Vrankcx reportage gezien over de huismeiden in Dubai (http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/vranckx/1.1013708). Beklijvende reportage. Hoop dat de regering er langzaamaan iets aan doet. Chapeau wel voor de Filipijnse ambassade. Ze proberen toch hun landgenoten wat te helpen.

Wij hebben ook een meid trouwens. Geen inwonende, maar iemand uit Sri Lanka die 2 keer 2 uur per week komt werken. En net heeft ze gevraagd of ze 4 keer mag komen. Ze zal dan ook Sri Lankees of Arabisch koken af en toe (ze heeft 7 jaar bij een Arabische familie gewerkt) en strijken. Ze is ontzettend sympathiek en we praten veel met elkaar. En ze is heel goed. Ter info, wij betalen haar niet het hongerloon waar men naar verwees in de reportage, maar betalen haar 5 euro per uur. Rechtstreeks, dus alles is voor haar.

Ik had net de reportage bekeken en vertelde haar er over. Ik vroeg haar of haar Arabische familie ook zo slecht was voor haar. Integendeel, zei ze, een ongelooflijke sympathieke familie. En de meeste Arabische families zijn heel goed voor hun personeel, zei ze ook. In Saudie-Arabie en Koeweit zijn er wel meer Arabische families die slechter omgaan met hun personeel.

Zo zie je maar: de reportage toont inderdaad en terecht de problemen hier, maar zoals altijd en overal, is het beeld soms genuanceerder. Niet elke Arabische familie is slecht voor zijn personeel...

Maar het blijft verschrikkelijk natuurlijk voor die meisjes die het ongeluk hebben in een slechte familie terecht te komen. Weet je, de lokale emirati worden hier enorm gestimuleerd om te studeren en te werken (in tegenstelling tot hun ouders die vaak niet gewerkt hebben). Laat ons hopen dat ze ook gestimuleerd worden om beter met hun personeel om te gaan. Ik hou het alleszins in de gaten hier....

By the way, hier ook nog de link naar een andere radio-reportage van de BBC, weliswaar over een compleet ander onderwerp; http://www.bbc.co.uk/i/p00g7b6l/

bezoek Masdar City

Vandaag zijn Peter en ik naar een opendeurdag geweest in Masdar City. Emma bleef thuis om naar de trouw van William & Kate te kijken. Net als de helft van de bevolking hier, denk ik, want het was onzettend rustig op de baan... De hotels hebben hier vandaag blijkbaar ook goede zaken gedaan: vrijdag (weekend hier voor alle duidelijkheid) is de wekelijkse brunchdag en de meeste hotels organiseerden een speciale brunch met live coverage van het koninklijk huwelijk hier. Met een grote aanwezigheid Britten hier was dit dus een groot succes (ik denk dat men chauvinistischer wordt in het buitenland...).

Maar Peter en ik waren minder geinteresseerd in het koninklijk huwelijk (hoewel ik moet toegeven dat ik bij thuiskomst direct via internet naar de beelden gekeken heb en uiteraard vooral naar het kleed van kate :-)).

Poging om te sensibiliseren want ....



Zoveel kamelen verslikken zich in de plastiek zakken!



Overal zonnepanelen. Hier wel nuttig :-)

Hebben er mee gereden. Kan 150 km rijden aan max snelheid van 130 km/uur. Cool!

Wel nog veel werk....

De prachtige moskee van Abu Dhabi

Terug in Dubai....

Masdar City (link: klik hier) is een stad volledig opgebouwd met herbuikbare en milieuvriendelijke energie. Er is een universiteit waar men onderzoek doet en masters geeft rond clean tech (ism MIT), maar men kan er ook wonen, winkelen, enz. Een echte stad dus.

Jammer genoeg viel de dag zelf wat tegen. We konden nergens binnen, maar het was vooral een open markt met kinderanimatie, eetstandjes (weliswaar organisch) en fair-trade kraampjes. Wel gezellig, maar we hadden toch gehoopt meer te horen/zien van de energievriendelijke manier van werken. Gelukkig is Masdar City (niet ver van Abu Dhabi) niet ver voor ons en zullen er genoeg mogelijkheden nog zijn om er naar toe te gaan. Want we zijn wel benieuwd. De 1ste (weliswaar) beperkte indrukken waren wel boeiend...

In bijlage een paar sfeerbeelden, incl een paar foto's van op de terugweg.

De Standaard - 'Dubai is geen paradijs op aarde'

Voor ons nog wel. Beniewd of we na de zomer hetzelfde nog zullen zeggen :-)

De Standaard - 'Dubai is geen paradijs op aarde'

Zijn ze hier effectief zo rijk als we denken?

Vandaag in de krant is mijn oog gevallen op een artikeltje dat ik toch graag wil delen. Het Midden-Oosten blijft ons alle dagen verbazen, zowel positief als negatief. Laat ons het er op houden dat het een streek van excessen is. En ik beperk me hier tot 'het leven zoals het is', niet tot de politieke gebeurtenissen, die natuurlijk een paar ander mouwen zijn. Of de toestand van sommige gastarbeiders hier, waar ik toch ook gemengde gevoelens rond heb... Maar nu even een (bijna lachwekkend) staaltje van extreme rijkdom:

Hier kan je ook, zoals in Belgie, een speciale nummerplaat kopen. Gebeurt hier wel via een veiling. En uiteraard, hoe specialer het nummer, hoe duurder, of beter, hoe meer er geboden wordt. En vandaag viel ik toch van mijn stoel toen ik las hoeveel iemand onlangs van Qatar betaald had voor de '55555' nummerplaat. Ja, ongelooflijk: 3,8 miljoen dollar (ca 2,6 miljoen euro)!!!!!!! Dit gaat toch even mijn denkvermogen te boven. En we hebben hier al veel rijkdom gezien...

En 't kan nog erger: in hetzelfde artikel stond dat in 2008 iemand van Abu Dhabi de nummerplaat '1' gekocht heeft voor 14,3 miljoen dollar (of bijna 10 miljoen euro)!!!!

Voor diegene die mij niet geloven: hier de link met het artikel (klik hier). Na dit gelezen te hebben, verschiet ik hier van niets meer....

Maar eigenlijk maakt het me een beetje droef.... Ik ben nog steeds super enthousiast om hier te wonen, maar het besef te wonen tussen dergelijke excessen doet me toch een beetje nadenken. Maar dan denk ik aansluitend 2 zaken:
a) zo'n excessen zullen wij nooit kunnen en WILLEN en gelukkig beseffen we dat dit excessen zijn (zelfs de minder extreme zaken hier die toch niet normaal zijn...)
b) ik vrees jammer genoeg dat gelijkaardige excessen niet alleen hier voorkomen, maar overal ter wereld

Dus een bericht begonnen als een grappige anecdote eindigt met toch een bittere nasmaak. Sorry....

Wat ditjes en datjes

We zijn hier ondertussen al meer dan 3 maanden en al goed geinstalleerd. Wat vliegt de tijd....

 

Mijn eerste cursus Arabisch is afgelopen, maar heb me dadelijk ingeschreven voor niveau 2. Is ontzettend moeilijk, want geen herkenningspunten. Voel me weer in 't eerste middelbaar bij woordjes Latijn... Nog 7 niveau's (sic!) en ik zal wat Arabisch kunnen, zegt men. Maar voorlopig hou ik vol, want vind het wel leuk... We leren ook Arabisch lezen en schrijven. Dat vind ik nog het leukste van al. Daarbij voel ik me zelfs iemand van het eerste studiejaar: dolblij als ik op straat een woordje zie dat ik kan lezen!

 

Het weer is hier nog steeds aangenaam: max 30 graden. De grote hitte is er dus nog niet. Alleen waren we deze week verbaasd van iets dat we nog niet meegemaakt hadden: we hadden op het terras boeken en kussens laten liggen 's avonds en wanneer we ze binnen wouden halen, waren ze kletsnat. Het motregende bijna precies. Maar da's dus geen regen, maar pure vochtigheid die uit de lucht komt. Vorige week gingen we ook een parasol kopen zodat we 's morgens in het weekend toch buiten kunnen eten (anders te warm) en die dame zei ons dat een parasol hier niet enkel nodig is voor de zon, maar ook tegen de vochtigheid. Nu begrijpen we het...

 

Ikzelf zit nog steeds thuis maar heb toch al een keer gesolliciteerd en wacht op antwoord. Na 20 jaar full-time werken is dat thuis zitten toch niets voor mij... Hoewel, 't is minder erg dan ik gedacht had. Hou me goed bezig, maar efficient is soms iets anders :-).

 

Peter heeft het sinds gisteren (eindelijk) een beetje rustiger. De revisies zijn afgelopen, beter gezegd: moesten afgelopen zijn, want op 1 april beginnen voor de electriciteitsproducenten de zomervoorwaarden: elk uur dat een groep geen electriciteit kan produceren wordt serieus afgestraft. Zomer is hier nl de piekperiode met alle airco! Dus zaterdag weer eens eindelijk op stap kunnen gaan. We zijn opnieuw naar het oude Dubai gegaan en de souqs. Ik hou enorm van die sfeer daar, want is zo'n contrast met de skyline van het nieuwe Dubai dat ik dagdagelijks zie. Zeker de goud souq is impressionant. Goud en juwelen dat daar liggen, ongelooflijk! Peter en ik zijn ook naar de groothandel-winkels gaan kijken en daar zie je letterlijk mannen met valiezen vol ruwe klompen goud rondlopen. Wij met grote ogen, maar de aankopers knipperden niet met hun ogen wanneer ze al dat goud uit de valies zagen kopen. Ik vermoed dus dat dit schering en inslag is.

 

Nadien nog een boottochtje gedaan op de creek en het weekend was weer fantastisch geeindigd. Deze morgen weer 'as usual' Emma terug naar school na haar ontzettend leuke vakantie in Belgie en Peter terug naar 't werk.

 

Ik hoor dat in Belgie de lente ook langzaam begint. Geniet er van! Wij gaan hier langzaam ons beginnen opsluiten met de airco :-)

 

 

Mijn eerste certificaat in Dubai: Arabisch niveau 1. Nog 7 te gaan!

Gold souq

Sommige juwelen zijn echte kunstwerken...

Dubai Creek: old en new together

Schip vertrok net naar de wijde zee

Old & new...